Notice: Function _load_textdomain_just_in_time was called incorrectly. Translation loading for the humanum domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /var/www/vhosts/old.pinkarmenia.org/httpdocs/wp-includes/functions.php on line 6170
The verdict of Pink against the Ministry of Culture will be ruled on March 1, 2022 – Pink Armenia
Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

The verdict of Pink against the Ministry of Culture will be ruled on March 1, 2022

In 2017, Pink human rights defender NGO petitioned the Ministry of Culture to recognize three advertisements promoting tolerance for LGBT people as social ads. The Ministry of Culture did not recognize the “Do you want everyone to be happy? Then wish us happiness”, “LGBT people are not invisible. You meet them every day”, and “Trans people are part of our society” videos and posters as social ads without submitting the rejection conclusion, to which Pink Armenia applied to the Ministry of Culture again, requesting a rejection conclusion. Finally, the Ministry of Culture referred to their reasoning that the advertisements have no social significance, and that the society is already aware of the existence of people who have “non-traditional” sexual orientation, so there is no need for this specific advertisement, and that it contained the organization’s website and a QR code which were considered as a marketing source.

Pink Armenia’s lawyer Hasmik Petrosyan had presented to the court numerous fact-based reports and research on the unfavorable situation of LGBT people in Armenia and the discrimination against them in the country to raise the matter of public importance of the issue. The fact that the Ministry of Culture did not recognize these advertisements as social ads proves that the ministry is not aware of the situation and does not realize its social importance.

The purpose of the above-mentioned advertisements was not to show the existence of homosexual people in society, but to form a tolerant attitude towards sexual minorities and to raise awareness of the social issues affecting LGBT people. Pink human rights defender NGO has repeatedly tried to draw the attention of the Ministry of Culture to the problems of LGBT people but has never received a response which proves the fact that the LGBT community is being discriminated and their issues are ignored by the ministry․

Remarkably, the tolerance towards LGBT people and the protection of their rights are not important issues that need social advertisement was the main argument of the ministry representative during the trial. According to the ministry representative, the protection of this group is considered less important than the problem of the city’s cleanliness, where its advertisement was recognized as a social ad.

To this day, the Ministry of Culture has received four requests for social advertising recognition – two have been approved and two have been rejected. The ads on domestic violence and the city’s cleanliness were approved, and Pink’s ad along with one advertising agency’s ad was rejected.

It’s important to note that the RA laws do not prohibit the inclusion of contact information for a non-profit organization in social advertising.

However, the Ministry of Culture representative baselessly rejected to recognize it as a social advertisement since Pink’s website QR code was included in it, also described it as a propagation of homosexuality unsuitable for the public, which may mislead or deceit minors.

However, all these were unsubstantiated allegations and were not supported by any factual research. As a result, the case investigation has ended. The case was appealed by Pink, resulting in a Court of Appeal ruling against the First Instance Court’s decision that the Ministry of Culture pronouncing social advertisement recognition rejection was legal.

The Court of Appeal found that the First Instance Court ruling is unsubstantiated. Now, the case is being reexamined, and the verdict will be announced on March 1st, 2022. After the unification of the ministries, the legal successor of the case is the Ministry of Education, Science, Culture, and Sports.

Depending on the verdict Pink’s subsequent actions will be determined. Evidently, several state bodies and ministries in Armenia discriminate against LGBT people, which is evident from their claims. During the trials, they have repeatedly stated that these advertisements can corrupt the society and “affect” the sexual orientation of minors.

It is conclusive that if such an attitude is expressed by the ministries and state bodies, then the state has indeed failed in its obligation to eliminate discrimination against vulnerable groups.

2017թ. Փինք իրավապաշտպան ՀԿ-ն դիմել էր Մշակույթի նախարարությանը՝ ԼԳԲՏ անձանց հանդեպ հանդուրժողականություն սերմանող երեք գովազդները սոցիալական ճանաչելու նպատակով։ «Դու ուզում ես, որ բոլորը երջանի՞կ լինեն, ուրեմն մաղթի՛ր մեզ երջանկություն», «ԼԳԲՏ անձինք անտեսանելի չեն։ Դուք հանդիպում եք նրանց ամեն օր» և «Տրանս անձինք մեր հասարակության մասն են» վերնագրված պաստառներն ու տեսանյութերը սոցիալական չեն ճանաչվել Մշակույթի նախարարության կողմից՝ առանց ներկայացնելու մերժման եզրակացությունը, որին ի պատասխան Փինք Արմենիան կրկին անգամ դիմել էր Մշակույթի նախարարություն՝ ստանալու համար մերժման եզրակացությունը։ Ի վերջո, Մշակույթի նախարարությունը գովազդների՝ սոցիալական չճանաչելու համար որպես պատճառաբանություն էր ներկայացրել այն, որ գովազդները հանրային կարևորություն չունեն, և որ հասարակությունն արդեն իսկ տեղյակ է «ոչ ավանդական», նույնասեռական կողմնորոշում ունեցող մարդկանց գոյության մասին, այնպես որ այն գովազդելու կարիք չկա, իսկ գովազդում առկա են պատվիրատու կազմակերպության համացանցի հասցեն ու QR կոդը, որն էլ, իբր, գովազդի աղբյուրն էր:

Փինք Արմենիայի իրավաբան Հասմիկ Պետրոսյանը դատարանին էր ներկայացրել Հայաստանում ԼԳԲՏ անձանց անբարենպաստ իրավիճակի և երկրում նրանց հանդեպ տիրող խտրականության վերաբերյալ բազմաթիվ փաստահեն զեկույցներ և ուսումնասիրություններ՝ փորձելով բարձրաձայնել այդ խնդրի հանրային կարևորության մասին։ Այն, որ Մշակույթի նախարարությունն այդ գովազդները սոցիալական չէր ճանաչել, փաստում է այն մասին, որ նախարարությունը չի տիրապետում իրավիճակին և որ չի գիտակցում, թե ինչում է կայանում այդ գովազդների հանրային կարևորությունը։

Իսկ փաստն այն է, որ վերոնշյալ գովազդների նպատակը ոչ թե նույնասեռական մարդկանց՝ հասարակությունում գոյություն ունենալը ցույց տալն էր, այլ հասարակությունում սեռական փոքրամասնությունների նկատմամբ հանդուրժող վերաբերմունք ձևավորելն ու ԼԳԲՏ անձանց սոցիալական խնդիրների մասով իրազեկվածությունը բարձրացնելը։ Դատարանին էր ներկայացվել նաև այն պնդումը, որ Փինք իրավապաշտպան ՀԿ-ն բազմիցս փորձել է Մշակույթի նախարարության ուշադրությունը սևեռել ԼԳԲՏ մարդկանց խնդիրների վրա և իրազեկել նրանց խնդիրների մասին, սակայն երբևէ որևէ արձագանք չի ստացել նախարարությունից, ինչն էլ խոսում է այն մասին, որ հենց նախարարությունում նույնպես առկա է խտրականություն ԼԳԲՏ համայնքի նկատմամբ։ Հատկանշական է, որ դատական քննության ընթացքում նախարարության ներկայացուցչի հիմնական փաստարկն այն էր, որ ԼԳԲՏ անձանց նկատմամբ հանդուրժողականությունը և վերջիններիս իրավունքների պաշտպանությունը կարևոր հարցեր չեն, որոնց առնչությամբ սոցիալական գովազդ է անհրաժեշտ։ Ըստ նախարարության ներկայացուցչի՝ այս խմբի անձանց պաշտպանությունը անգամ ստորադաս է քաղաքի մաքրության այն խնդրին, որի վերաբերյալ գովազդը սոցիալական էր ճանաչվել։

Մինչ այժմ Մշակույթի նախարարությանը ներկայացվել է սոցիալական գովազդ ճանաչելու չորս պահանջ, որոնցից երկուսը հաստատվել են, իսկ երկուսը՝ մերժվել։ Հաստատվել են ընտանեկան բռնության և քաղաքի մաքրության մասով ներկայացված գովազդները, իսկ մերժվածների շարքում են Փինք իրավապաշտպան ՀԿ-ի և մի առևտրային կազմակերպության գովազդները։ Ուշագրավ է այն, որ ոչ առևտրային կազմակերպության կոնտակտային տվյալները սոցիալական գովազդում ներառելը պետական օրենսդրությամբ չի արգելվում։ Այնուամենայնիվ, Մշակույթի նախարարության ներկայացուցիչը վերահաստատել էր այն վարկածը, թե իբր գովազդում պատվիրատուի համացանցային հասցեի և QR կոդի առկայության պատճառով մերժում էր գովազդները սոցիալական ճանաչելու պահանջը և դրանք որակում էր որպես հասարակությանը ոչ պիտանի նույնասեռականության գովազդ, որոնք կարող են խեղաթյուրել անչափահասներին։ Սակայն այս բոլորը անհիմն պնդումներ էին, որոնք հիմնված չէին որևէ փաստահեն հետազոտության վրա։ Արդյունքում գործի քննությունն ավարտվեց։ Դատական գործը ևս մեկ անգամ բողոքարկվել էր Փինք Արմենիայի կողմից, որի արդյունքում 2020թ․ վերաքննիչ դատարանը բավարարեց Փինք իրավապաշտպան ՀԿ-ի բողոքն ընդդեմ առաջին ատյանի դատարանի վճռի, որով Մշակույթի նախարարության կողմից ԼԳԲՏ անձանց նկատմամբ հանդուրժողականություն սերմանող գովազդները սոցիալական չճանաչելու որոշումը համարվել էր իրավաչափ։

Վերաքննիչ դատարանը, փաստորեն, գտել է, որ առաջին ատյանի դատարանի որոշումը հիմնավորված և պատճառաբանված չէ։ Տվյալ պահին գործը ևս մեկ անգամ քննվում է, իսկ 2022թ․ մարտի 1-ին կհրապարակվի վճիռը։ Նշենք, որ նախարարությունների միավորվելուց հետո գործի իրավահաջորդն է համարվում ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարությունը։

Կախված մարտի 1-ին կայանալիք դատավճռի արդյունքներից՝ պարզ կդառնան Փինք իրավապաշտպան ՀԿ-ի հետագա քայլերը։ Այնուամենայնիվ, ինչպես տեսնում ենք, Հայաստանի մի շարք պետական մարմինների և նախարարությունների կողմից խտրական վերաբերմունք է դրսևորվում ԼԳԲՏ անձանց նկատմամբ, որն ակնհայտ է դառնում հենց նրանց պնդումներից։ Դատերի ընթացքում նրանք բազմիցս նշել են, որ այդ գովազդները կարող են այլասերել հասարակությանը և ազդել դեռահասների սեռական կողմնորոշման վրա։

Այս ամենից կարելի է եզրակացնել, որ եթե նախարարությունների և պետական մարմինների կողմից նման վերաբերմունք է դրսևորվում, ապա պետությունը ձախողել է իր պարտավորությունը՝ քայլեր ձեռնարկելու խոցելի խմբերի հանդեպ թե՛ սոցիալական, թե՛ պետական մակարդակներում խտրականությունը վերացնելու ուղղությամբ։